“Ik geef deze week voetbaltraining op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag. Vrijdag heb ik een vergadering over het voetbal en op zaterdag en zondag heb ik een toernooi. Het is druk. Het is altijd druk, maar ik zou het niet anders willen. Voetbal is mijn leven. Ik ga niet veel uit en als ik uitga met vrienden gebeurt het dat ze naar een match komen kijken. Ik beleef mijn jongensdroom.
Ik kom uit een gezin waar er vroeger geen interesse was in voetbal. Mijn papa won gratis tickets voor een match en we zijn met ons tweeën gaan kijken. Ik was onmiddellijk onder de indruk van het spel, de verbondenheid op het veld en de vriendschappen tussen de supporters. We zijn blijven gaan en ik ben me meer en meer gaan verdiepen in het spel. Zo is het begonnen.
Zelf heb ik nooit voetbal gespeeld, ik heb het altijd uitgesteld, voor mij uitgeschoven en toen was het te laat. Mijn zus en mijn twee broers spelen wel alle drie voetbal. Dat ik trainer ben geworden is een bewuste keuze. Ik wil kinderen het plezier van samen spelen laten ervaren. De trainer van mijn broer kon een keer geen training geven. Ik ben toen ingevallen. Het viel reuze goed mee, iedereen was enthousiast. Toen heb ik beslist dat ik me hiervoor wilde inzetten.
Ik heb bij KSV Kortrijk de trainersopleiding gevolgd en er een stage van zes maanden gelopen. Ik heb er heel veel uit geleerd. In jezelf geloven. Fouten durven maken. Allemaal waardevolle dingen. Ik sta nu sterker in mijn schoenen dan vroeger. Wie weet krijg ik ooit de kans om een professionele trainer te worden of wordt één van mijn spelers een topvoetballer. Ik mag dromen.
Ik train twee keer per week met mijn groep, de U11. Mijn spelers zijn tien- tot elfjarigen. Iedereen krijgt kansen om te groeien. Ik kan ze nog veel tactiek bijbrengen. Wat je moet doen als je een bal verliest, maar ook hoe je moet samenspelen Dat je moet leren verliezen, ook dat hoort erbij. Blijven geloven in jouw kansen, ook al sta je acht – nul achter. Kinderen mogen fouten maken. Ook dat is voetbal. Voetbal is je thuis voelen in de club, een band opbouwen met je vrienden. Een groot deel van wat we doen is sociale vaardigheden ontwikkelen. Ik vind het belangrijk dat ons team sterker wordt. Daarom spreken we een paar keer per jaar ook af buiten het voetbal. Dan organiseer ik een quiz en eten we samen frietjes hier om de hoek in de Serres.
De andere twee dagen in de week ben ik assistent-trainer bij de T2, dat is onze vrouwenploeg. Mijn zus speelt hierbij en ik heb een goede band met haar trainster, dus spring ik bij. We zijn met KSV Kortrijk één van de enige clubs in de regio die een volwaardige vrouwenploeg hebben, wat fijn is. Voetbal zit ook bij meisjes in de lift.
Toen ik twaalf jaar was, wist ik al dat ik later iets met kinderen wilde doen. Ik volg nu de lerarenopleiding, ik ga naar het tweede jaar. Het is mijn droom om later voor de klas te staan, iets te betekenen voor kinderen. Ik kan de opleiding heel goed combineren met het voetbal, beide versterken elkaar. Ook dat vind ik er zo mooi aan.”
Tyano – Tekst Peter Deschamps – Foto’s Hans Verscheure