“Ik geef zo graag les! Het nieuwe schooljaar is ook meteen goed gestart, ik geef dit jaar les in het eerste en derde jaar secundair. Ik heb er heel veel zin in.
Ik geloof echt dat je als leerkracht niet alles, maar wel veel kan betekenen voor leerlingen. Een veilige omgeving is een voorwaarde om tot leren te komen. Als een leerling vol stress of met een zware rugzak in de klas zit, dan is er simpelweg geen ruimte om te leren. Maar als leerkracht kan je soms wel bereiken dat een kind of jongere door de juiste ondersteuning meer zelfvertrouwen krijgt. Het maakt mij gelukkig als ik het gevoel heb daar mee een rol in te spelen. Ik zie dat eigenlijk ook als een ruimer sociaal en maatschappelijk engagement. Die jongeren zijn de volwassenen van de toekomst. Als zij sterk in hun schoenen staan, dan durf ik hoopvol naar de toekomst kijken.
Ik leg de lat wel hoog, hoor. Ik verwacht inzet en er moet altijd wederzijds respect zijn. Ik ben daar zelfs behoorlijk streng in, maar nooit op een kleinerende manier. Dat werkt gewoon niet.
Wie mij vooral kent als een sociaal geëngageerd persoon, is verrast te horen dat ik wiskundeleerkracht ben. Het klopt dat ik een heel sterke interesse in mensen en de wereld heb, en voor mij maakt wiskunde daar gewoon deel van uit. Om de wereld te begrijpen en volwaardig in de maatschappij te kunnen meedraaien, is een goede basis wiskunde voor iedereen belangrijk. Je gebruikt het ook dagdagelijks meer dan je denkt.
De meer mensgerichte thema’s als sociologie, psychologie, filosofie, geschiedenis, politiek,… boeien mij enorm. Ik ben heel leergierig om in al deze thema’s nieuwe inzichten te verwerven. Die bagage vind ik in de eerste plaats verrijkend voor mezelf, maar helpt me ook in mijn omgang met de leerlingen. Mijn engagementen voor een betere wereld, een gezonder klimaat, een warmere buurt, en een gedrevenheid om een goede leerkracht te zijn: ik zie dat niet los van elkaar. Net in de uitwisseling tussen visies en ideeën ontstaat een dynamiek om dingen in beweging te zetten.
Ik heb een groot hart voor sociale rechtvaardigheid. Voor mij telt iedereen evenveel mee en ik benader iedereen met een open blik. Ik wil mensen graag leren kennen zoals ze écht zijn, met hun goede kanten, maar ook de mindere. Daar ontstaat voor mij echte connectie.
Een fijne uitlaatklep is sport. Vorig jaar ben ik gestart met paaldansen. Ik zocht een all-round sport, en hier komen zowel kracht, techniek, lenigheid, dans en ook gevoel samen.
Ik vind het super om niet in één hokje te hoeven blijven. Ik kan én wiskundeleerkracht én activist én paaldanser zijn. Heerlijk, toch?”
Lotte – Tekst: Tine Wouters – Foto: Hans Verscheure