“Ik ben leerkracht in de hotelschool in Koksijde. Ik vertrek elke dag om half zeven. Dat is hard werken. Maar ik herken me in de leerlingen waaraan ik les geef. Jongens en meisjes die niet stil kunnen zitten en die willen ondernemen, die de handen uit de mouwen willen steken. Het is elke dag een avontuur om met hen samen te werken.
Naast het lesgeven heb ik mijn eigen cateringbedrijf. Ik hou van eerlijk eten, grootmoeders kost. Eenvoudige maar lekkere Vlaamse maaltijden. Groenten haal ik rechtstreeks van de boerderij. Voor vlees heb ik een ander adres. Ik vermeng die Vlaamse traditie met Marokkaanse accenten. In België willen we snel aan tafel kunnen gaan. In Marokko is dat helemaal anders. Daar is het eten pas klaar als de kruiden hun werk hebben gedaan en alle smaken goed zitten. Mensen zijn meestal wat sceptisch als ik zeg dat ik de Belgische keuken combineer met de Marokkaanse keuken. Tot ze de rijkdom aan smaken en geuren ontdekken.
De liefde voor de Marokkaanse keuken is bij toeval gekomen. Een klant van mij heeft veel Marokkaanse mensen in dienst en vroeg me om voor een feest enkele Marokkaanse gerechten te maken. Ik had weinig of geen ervaring met die keuken, maar kreeg de kans om veertien dagen lang een kookcursus in Marokko te volgen. De eerste drie dagen kreeg ik een gids mee. Ik heb haar gevraagd om langer bij mij te blijven en me het land en de keuken te leren ontdekken. Op die manier hebben mijn vrouw en ik elkaar gevonden.
Mijn leven is een rollercoaster. Het is erg druk maar heel erg fijn. Op oudejaarsavond zat ik met wat vrienden samen. Daar op dat moment is het idee ontstaan om met ons drieën een festival op poten te zetten. Deze zomer - van 17 tot 19 juli - vindt de eerste editie plaats, in Poperinge. Ons festival heet Allaiz, alles op het gemak. Drie dagen rust met veel aandacht voor een relaxte sfeer. Wij zijn met ons drieën initiatiefnemer maar heel wat vrienden en vriendinnen van vroeger zijn ook van de partij. Een mooie manier om elkaar weer eens te ontmoeten.”
Lucas – Tekst: Peter Deschamps – Foto: Louise Bertoe Dewachter